Oceń wpis  oddane głosy: 1 / 0

A (niestety, albo stety) powinno. Każdy z ok. 14,6 mln obywateli, którzy są klientami OFE ma część przyszłej emerytury ulokowanej w akcjach spółek Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie.

OFE rządzą spółkami?

Wraz ze wzrostem wielkości aktywów (ok. 200 mld zł) OFE mają coraz większy udział w kapitalizacji GPW. Jeżeli założymy, że obecnie OFE mają w akcjach 32-33% kapitału, to daje nam wynik na poziomie ok. 65 mld zł ulokowanych przez obywateli za pośrednictwem OFE na giełdzie. Powstaje zatem pytanie, jak OFE będąc coraz silniejszymi akcjonariuszami spółek giełdowych oddziałują na ich zarządzanie?

źródło: Rzeczpospolita

Aviva, ING, PZU

Największe fundusze emerytalne w Polsce zarządzają odpowiednio (stan na koniec kwietnia/początek maja):

Aviva 49 mld zł
ING ok. 48 mld zł
PZU 27 mld zł
Amplico 15 mld zł
Axa 10 mld zł
Generali 9 mld zł
RAZEM 158 mld zł

Z powyższego zestawienia wynika, że pozostałe OFE zarządzają w sumie tylko ok. 38 mld zł. Z 6 największych OFE na dobrą sprawę najwięcej powiedzenia np. na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy mają jedynie 3 pierwsze fundusze emerytalne: Aviva, ING i PZU.

5% udziału w spółce

Fundusze Emerytalne po przekroczeniu 5 procentowego progu muszą o tym fakcie publicznie poinformować. Z ogólnodostępnych informacji wynika, że liderem jest ING, który uczynił to w przypadku ok. 50 spółek, natomiast Aviva (lider pod względem wysokości aktywów) ma takich spółek ok. 40, w przypadku PZU jest to ok. 30 spółek, AIG – ok. 15, Generali – ok. 10.

Oto sposoby w jaki największe OFE oddziałują na spółki, których są udziałowcami:
- pojawianie się na walnych zgromadzeniach akcjonariuszy,
- głosowania, udzielanie absolutorium,
- współpraca z zarządem spółki,
- wpływ na skład rady nadzorczej.

Duzi zarzucają małym bierność

Co ciekawe z ust przedstawicieli dwóch największych funduszy wychodzą pretensje w stosunku do zarządzających mniejszymi OFE. Zarzuca się im totalną bierność i brak zainteresowania możliwościami bezpośredniego oddziaływania na wyniki spółki.

Trudno jednak sobie wyobrazić, aby najmniejsze OFE, jak Polsat, czy Warta z aktywami po ok. 2 mld zł, wskazywały w jaki sposób należy prowadzić biznes w branży budowlanej czy paliwowej. W porównaniu do liderów rynku mniejsze fundusze nie zatrudniają aż tak dużo osób, aby można wysyłać ich na walne zebrania wszystkich spółek, jakie są obecne w portfelu.

Wojciech Olszewski, dyrektor Departamentu Inwestycji PTE Polsat, mówi, że dla funduszu takiego jak OFE Polsat, którego aktywa mają wartość zbliżoną do 1,9 mld zł, o wiele łatwiejsze jest jednak zamknięcie pozycji i sprzedaż akcji spółek, niż np. dla funduszu o aktywach o wartości prawie 49 mld zł. — Dla OFE Polsat zaangażowanie 2 proc. aktywów w akcje spółki oznacza zakup walorów za ok. 38 mln zł. Dla drugiego funduszu oznacza to inwestycje o wartości 980 mln zł, a sprzedaż takiego pakietu, bez znacznego obniżenia ceny, może wymagać dłuższego czasu. Taki fundusz nie może w krótkim przedziale czasu „wyjść” ze spółki. Mamy świadomość tych uwarunkowań i dlatego jesteśmy bardzo ostrożni przy formułowaniu jakichkolwiek uogólnień dotyczących sposobów wypełniania przez OFE nadzoru właścicielskiego w spółkach portfelowych — mówi Olszewski.

Obecne przepisy dotyczące tajemnicy zawodowej uniemożliwiają realizację niezbędnej współpracy pomiędzy akcjonariuszami spółki. Ta kwestia wymaga zmiany z uwagi na wzrastający udział i znaczenie OFE jako akcjonariuszy spółek giełdowych, przy jednoczesnym limitowaniu wielkości zaangażowania kapitałowego w daną spółkę.

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

W mediach trwa dyskusja nt. zmian w systemie emerytalnym, a nawet całkowitej likwidacji OFE. Tymczasem wokół OFE narosło wiele mitów. Spróbujmy odpowiedzieć na 3 kluczowe pytania.

Dlaczego pierwsi emeryci po 10 latach oszczędzania dostają z OFE tak niewiele pieniędzy?

Wypłaty zależą od kilku czynników - wysokości zarobków, a co za tym idzie ilości odłożonych pieniędzy w OFE, wysokości stopy zwrotu jaką wypracował Fundusz Emerytalny, kosztów pobieranych przez OFE oraz wieku przejścia na emeryturę. Obecnie średnio miesięcznie OFE wypłaca emerytowi ok. 70 zł (przedział od 23 do 200 zł), pozostałą część wypłaca ZUS.

Z każdym rokiem, kolejni emeryci będą otrzymywali więcej środków z OFE i mniej z ZUS, aż za ok. 20 lat pierwsi emeryci z OFE dostaną więcej niż z ZUS. Pamiętajmy, że do ZUS trafia 12,2% składki, a do OFE tylko 7,3%.

Dlaczego OFE są obowiązkowe? Co by było, gdyby były dobrowolne?

Obowiązkowość przynależności do OFE była świadomą decyzją polityków rządu AWS-UW w 1968 roku, kiedy przyjęto ustawę o Funduszach Emerytalnych. Wszystkie osoby urodzone po 1968 roku nie miało wyboru, natomiast wszyscy Polacy urodzeni w latach 1950-1968 mogli wybierać pomiędzy ZUS i OFE. 53% wybrało OFE.

Powrót z OFE do ZUS  może okazać się złym rozwiązaniem. Nigdy nie wiadomo co w razie niewydolności ZUS zrobią kolejne rządy, ile wyniesie i czy w ogóle za kilka, kilkanaście lat będzie waloryzacja?

Co zrobić żeby mieć godną emeryturę?

Po pierwsze należy sprawdzić ranking OFE i wybrać dobry fundusz emerytalny, który osiąga stabilne wyniki na przestrzeni ostatnich lat. Wszak lepiej mieć więcej, niż mniej. Dodatkowo każdy z nas powinien zabezpieczać się w ramach tzw. III filara. Czym jest III filar? Panuje tutaj pełna dowolność, niektórzy inwestują w dzieci, inni w nieruchomości, ktoś jeszcze we własny biznes. Wiele osób oszczędza w IKE, polisach typu unit-linked, czy PPE, albo obligacjach. Generalnie - ilu przyszłych emerytów, tyle pomysłów na zabezpieczenie swojej jesieni życia.

Pamiętajmy jednak, że emerytura z ZUS i OFE wyniesie średnio ok. 50% naszej ostatniej pensji, dla kobiet wyniesie on ok. 40-30% (obecnie wskaźnik ten kształtuje się na poziomie ok. 70%). Zatem spadek jakości życia będzie i to dość znaczny. Warto pamiętać, że ani ZUS, ani OFE nie zabezpieczą w pełni życia na emeryturze.

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

Komisja Nadzoru Finansowego opublikowała 44 stronicowy „Przewodnik klienta usług finansowych”.  Pierwsza uwaga dotyczyła pewnego sprytnego prezesa OFE…

Z dużą dozą ostrożności należy podchodzić do wszelkich rankingów oraz przekazów reklamowych o charakterze porównawczym. Ważne jest, aby na przekazywane informacje patrzeć w szerszym kontekście, np. jakie kryteria wzięto pod uwagę dokonując porównania i czy mają one charakter istotny.

Przykład:
Prezes jednego z powszechnych towarzystw emerytalnych skierował do członków zarządzanego przez siebie otwartego funduszu emerytalnego list z życzeniami:

Szanowni Państwo,
Miło nam poinformować, Że w minionym roku dobrze inwestowaliśmy Państwa pieniądze.
W przyszłym roku chcemy być jeszcze lepsi.
Prezes Zarządu PTE TOP

Poniżej przedstawiono stopę zwrotu tylko dla 6 największych funduszy emerytalnych, za okres 1 stycznia - 31 grudnia minionego roku, gdzie fundusz prezesa był najlepszy.

Okazało się, że obraz osiągniętych przez OFE TOP wyników był znacząco odmienny w sytuacji, gdy w porównaniu uwzględniono wszystkie 14 funkcjonujących na rynku funduszy emerytalnych.

WNIOSKI

• Dla wysokości przyszłej emerytury istotne znaczenie mają długoterminowe wyniki inwestycyjne OFE oraz w nieco mniejszym stopniu koszty ponoszone na rzecz PTE (szczególnie, gdy opłata od składki i opłata za zarządzanie aktywami OFE uległy zmniejszeniu od 1 stycznia 2010 r.). Reasumując, na te parametry należy przede wszystkim zwracać uwagę, śledząc rankingi OFE i osiągnięcia inwestycyjne funduszy.
• Wielkość funduszu emerytalnego – pod względem liczby członków lub wysokości aktywów – nie świadczy o jego efektywności.
• Pełną informację daje wyłącznie przedstawienie wyników danego funduszu na tle wszystkich pozostałych OFE.

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

Ostatnio w mediach zdecydowanie ciszej na temat reformy OFE. Jednak Minister Pracy Jolanta Fedak nieustannie pracuje nad swoim projektem zmian w systemie emerytalnym. W opublikowanym wczoraj wywiadzie prezentuje własny punkt widzenia.

Co ciekawe pomimo trwającej od jesieni 2009 roku dyskusji wśród Ministrów, rad gospodarczych, organizacji pracodawców i związków zawodowych, projekt Pani Minister jest jedynym całościowym dokumentem wychodzącym z rządu. Przyjrzyjmy się zatem najważniejszym kwestiom.

Wśród głównych pomysłów zawartych w projekcie wymienić należy:
- zmniejszenie składki przekazywanej do OFE (pomysł ten spotkał się z ostrą krytyką NBP, KNF czy IGTE),
- dobrowolność przynależności do OFE (każdy będzie mógł wybrać pomiędzy ZUS, a OFE),
- możliwość jednokrotnej wypłaty całości zgromadzonego kapitału w OFE (pod pewnymi warunkami - zapis ten objąłby tylko najbogatszych emerytów),
- zwiększenie limitów inwestycyjnych OFE (powyżej obecnego limitu do 40% aktywów na GPW),
- całkowity zakaz akwizycji na rynku wtórnym OFE (zmiana OFE tylko przez internet, korespondencyjnie), dzięki czemu zmniejszą się koszty funkcjonowania PTE i zwiększy się ich rentowność.

Jolanta Fedak odniosła się też do pomysłu Waldemara Pawlaka. Stwierdziła, że system kanadyjski "nie jest złym rozwiązaniem, ale wymaga znalezienia sposobu przejścia z dotychczasowego systemu do nowego."

Dokument trafić ma do rządu najwcześniej w czerwcu, a zmiany weszłyby w życie od 1 stycznia 2011 roku. Jednak z uwagi na bardzo duży opór (nawet ministrów) w samym rządzie, nie ma większych szans na szybkie wprowadzenie tych przepisów w życie.

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

Jedynie 8 na 14 Powszechnych Towarzystw Emerytalnych, które zarządzają OFE, odzyskało zainwestowany kapitał w reformę systemu emerytalnego w Polsce.

Efekt skali

W latach 1998 i 1999 właściciele PTE przewidywali, że na zwrot pieniędzy będą musieli poczekać. Jednak zgadzano się wówczas z tym, iż zwrot zainwestowanego kapitału uda się osiągnąć w siódmym czy ósmym roku działania. Po 11 latach wiemy, że na reformie szybko duże pieniądze zarobili najwięksi, a małe PTE nadal liczą straty. Zadziałał tutaj po prostu efekt skali - im więcej klientów, tym więcej pieniędzy od których można pobrać opłaty. Wygrało to towarzystwo, które miało silniejsze struktury sprzedaży, szczególnie w pierwszych latach funkcjonowania OFE, kiedy wyniki inwestycyjne niewiele mogły powiedzieć przyszłym emerytom - wówczas stawiano na sprawdzone marki.

Z wyliczeń „Rzeczpospolitej” wynika, że wartość kapitałów własnych razem z wypłaconymi już dywidendami do końca 2009 r. przekroczyła kwoty zainwestowane dotychczas przez właścicieli PTE: ING, Aviva, PZU, Amplico, Generali, Aegon, Allianz oraz Pocztylion-Arka. Właściciele sześciu towarzystw będą musieli zaczekać na wyłożone pieniądze. Według podobnych wyliczeń na koniec 2008 r. w tym gronie był jeszcze Pocztylion-Arka, a na koniec 2007 r. Allianz i Aegon.

Branża PTE + 3 mld zł

Łączna wysokość kapitałów własnych i wypłaconych akcjonariuszom PTE dywidend wynosi 5,7 mld zł i jest o 2,6 mld zł wyższa niż inwestycje dokonane przez właścicieli towarzystw. A wydali oni dotąd ponad 3 mld zł. Najwięcej pieniędzy wyłożyli właściciele towarzystw Aegon i PZU, a najmniej Allianz. Gdy dodamy szacowane przez nas dywidendy wypłacone w tym roku z zysku za 2009 r., nadwyżka przekracza już 3 mld zł.

Marna stopa zwrotu

Zadowalająca akcjonariuszy stopa zwrotu wynosi min. ok. 6%-10%. Jak się okazuje pułap ten osiągają jedynie największe OFE.

Na minusie są wciąż: AXA, Nordea, Pekao, PKO BP Bankowy, Polsat i Warta. W sumie strata wynosi łącznie 674,3 mln zł (dane na koniec 2009 r.). Najgorzej sytuacja wygląda w Nordea (-260 mln zł) i Warta (-196 mln zł).

Kto zarobił najwięcej?

Zwrot zainwestowanych pieniędzy pokrywa się z ilością klientów, najwięcej zarobiły:

1. PTE ING +1'233,8 mln zł

2. PTE Aviva +1'098,3 mln zł

3. PTE PZU +362,7 mln zł

4. PTE Amplico +312,6 mln zł

Kolejne w zestawieniu Generali 80,2mln zł; Aegon 75,7 mln zł; Allianz 58,1 mln zł oraz Pocztylion-Arka 8,7 mln zł.